“મમતા થી મોદી સુધી: પશ્ચિમ બંગાળમાં સત્તા પરિવર્તનની અંદરની કહાની”

“દીદી vs દિલ્હી: બંગાળની સત્તા માટેનો સૌથી મોટો રાજકીય યુદ્ધ”

પશ્ચિમ બંગાળની રાજનીતિને સમજવા માટે આપણે માત્ર તાજેતરના ચૂંટણી પરિણામો કે રાજકીય ટક્કર સુધી સીમિત રહી શકતા નથી; આ એક એવી ભૂમિ છે જ્યાં વિચારધારાઓ, સંસ્કૃતિ, ભાવના અને સત્તા—all એકબીજા સાથે ગૂંથાઈને ચાલે છે. આ પૃષ્ઠભૂમિમાં જ્યારે Mamata Banerjee અને Bharatiya Janata Party (BJP) વચ્ચેની લડતની ચર્ચા થાય છે, ત્યારે તે માત્ર બે પક્ષોની રાજકીય સ્પર્ધા નથી રહેતી, પરંતુ બંગાળના ભવિષ્ય, ઓળખ અને વિકાસની દિશા વિશેનો એક વિશાળ સંવાદ બની જાય છે.

મમતાનો ઉદય એ કોઈ સામાન્ય રાજકીય ઘટના નહોતો. વર્ષો સુધી ચાલેલા લેફ્ટ શાસન પછી બંગાળમાં એક પ્રકારની રાજકીય થાક આવી ગયો હતો, અને લોકો પરિવર્તનની આશા રાખતા હતા. આ સમયે મમતા બેનરજીએ “પરિવર્તન”નો નારો આપીને લોકોના મનમાં એક નવી ઊર્જા ભરી. તેમની છબી એક સંઘર્ષશીલ, સામાન્ય માણસ સાથે જોડાયેલી નેતા તરીકે ઉભરી, અને આ જ તેમની સૌથી મોટી રાજકીય શક્તિ બની. તેમણે માત્ર સત્તા મેળવી નહોતી, પરંતુ બંગાળની રાજકીય માનસિકતા બદલવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો.પરંતુ સમય સાથે દરેક શાસન પર પ્રશ્નો ઊભા થવા લાગે છે, અને મમતાનું શાસન પણ તેના અપવાદ તરીકે નથી રહ્યું. શરૂઆતના વર્ષોમાં જે આશાઓ ઊભી થઈ હતી, તેમાંથી કેટલીક પૂર્ણ થઈ, તો કેટલીક અધૂરી રહી ગઈ. કલ્યાણકારી યોજનાઓ દ્વારા ગરીબ અને મધ્યમ વર્ગને મદદ મળી, પરંતુ બીજી બાજુ ભ્રષ્ટાચારના આક્ષેપો, પ્રશાસન પર નિયંત્રણની સમસ્યાઓ અને રાજકીય હિંસાના બનાવોએ સરકારની છબી પર અસર પાડી. એક સમય એવો આવ્યો જ્યારે લોકોના મનમાં આ પ્રશ્ન ઉઠવા લાગ્યો કે શું આ “પરિવર્તન” ખરેખર લાંબા ગાળે ફળદાયી સાબિત થયું છે કે નહીં.

આ જ સમયગાળા દરમિયાન BJPએ બંગાળમાં પોતાની હાજરી મજબૂત બનાવવાનું શરૂ કર્યું. જ્યાં એક સમય તેઓ બંગાળમાં લગભગ ગેરહાજર હતા, ત્યાં થોડા વર્ષોમાં તેઓ મુખ્ય વિરોધ પક્ષ તરીકે ઉભરી આવ્યા. આ પરિવર્તન સહજ રીતે આવ્યું નહોતું; તેના પાછળ વર્ષો સુધી ચાલેલી સંગઠનાત્મક મહેનત, વિચારધારાનો પ્રચાર અને મજબૂત રાજકીય રણનીતિ હતી. Narendra Modi અને Amit Shah જેવા નેતાઓએ બંગાળમાં વારંવાર મુલાકાતો કરીને અને મોટા પાયે પ્રચાર કરીને પક્ષને મજબૂત બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો.પરંતુ અહીં એક મહત્વની વાત સમજવી જરૂરી છે—બંગાળમાં BJPનો ઉદય માત્ર તેમની મહેનતના કારણે જ નથી થયો, પરંતુ તે મમતાના શાસન સામે ઉભરતા અસંતોષનું પણ પરિણામ છે.લોકશાહીમાં જ્યારે કોઈ એક પક્ષ લાંબા સમય સુધી સત્તામાં રહે છે, ત્યારે એન્ટી-ઇન્કમ્બન્સી સ્વાભાવિક રીતે ઊભી થાય છે. લોકો નવી વિકલ્પો શોધવા લાગે છે, અને BJPએ આ ખાલી જગ્યા ભરવાનો પ્રયાસ કર્યો. જોકે વર્તમાનમાં જ્યાં બીજેપી છે ત્યાં પણ આ નિયમ લાગુ પડે છે જેના ભાગરૂપે અમુક રાજ્યોમાં લોકો બીજેપીના વિકલ્પો પણ શોધી રહ્યા છે અને તેમાં બંગાળ તેમની ખાલી જગ્યા પૂરી કરશે. 

હવે પ્રશ્ન એ થાય છે કે શું મમતાનો રાજકીય કાળ ખરેખર અંત તરફ જઈ રહ્યો છે? આ પ્રશ્નનો જવાબ સરળ નથી. એક તરફ તેઓ સામે પડકારો વધી રહ્યા છે—ભ્રષ્ટાચારના કેસો, યુવાનોમાં બેરોજગારી અંગેની ચિંતા, અને પ્રશાસન પર નિયંત્રણ અંગેના પ્રશ્નો. બીજી તરફ તેમની પાસે હજુ પણ મજબૂત ગ્રાસરૂટ સપોર્ટ છે, ખાસ કરીને ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં અને સ્ત્રી મતદાતાઓમાં. તેમની વ્યક્તિગત છબી અને બંગાળી ઓળખ સાથેનો જોડાણ તેમને હજુ પણ મજબૂત બનાવે છે. તેથી “અંત” શબ્દનો ઉપયોગ કરવો કદાચ અતિશયોક્તિ ગણાય, પરંતુ એ ચોક્કસ છે કે તેઓ હવે સૌથી કઠિન રાજકીય તબક્કામાંથી પસાર થઈ રહ્યા છે.

જો આપણે કલ્પના કરીએ કે BJP બંગાળમાં સત્તામાં આવે, તો તે માત્ર સત્તા પરિવર્તન નહીં પરંતુ નીતિ અને શાસનની દિશામાં પણ મોટા ફેરફાર લાવી શકે. કેન્દ્ર અને રાજ્ય વચ્ચે વધુ સમન્વય શક્ય બની શકે, જેનાથી ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને રોકાણમાં વધારો થઈ શકે. પરંતુ સાથે સાથે કેટલાક લોકો માટે આ ચિંતા પણ ઉભી થાય છે કે બંગાળની પ્રાદેશિક ઓળખ અને સાંસ્કૃતિક વિશિષ્ટતા પર અસર થઈ શકે. રાજકીય ધ્રુવીકરણ વધવાની શક્યતા પણ નકારી શકાય નહીં. 

મતદાન અને ચૂંટણી પ્રક્રિયા અંગે પણ ઘણીવાર પ્રશ્નો ઉઠે છે. ભારતમાં ચૂંટણી પ્રક્રિયા Election Commission of India દ્વારા સંચાલિત થાય છે, અને તેને વિશ્વની સૌથી મોટી અને જટિલ લોકશાહી પ્રક્રિયાઓમાંની એક ગણવામાં આવે છે. છતાં, રાજકીય પક્ષો વચ્ચે વિશ્વાસનો અભાવ હોવાના કારણે ઘણીવાર ગફલત અથવા ગેરરીતિઓ અંગે શંકા વ્યક્ત કરવામાં આવે છે. વાસ્તવિકતા એ છે કે મોટા પાયે ગેરરીતિઓના સ્પષ્ટ પુરાવા બહુ ઓછા જોવા મળે છે, પરંતુ perception—અથવા લોકોની માન્યતા—રાજકીય ચર્ચામાં મહત્વનો ભાગ ભજવે છે.“અટાળું બધું મતદાન શક્ય ન હોય” એ પણ એક વાસ્તવિકતા છે. કોઈપણ લોકશાહીમાં 100% મતદાન થવું લગભગ અશક્ય છે. લોકોની ઉદાસીનતા, સ્થળાંતર, રાજકીય નિરાશા અને કેટલીકવાર ભૌતિક પરિસ્થિતિઓ મતદાનમાં ઘટાડો લાવે છે. તેથી ઓછું મતદાન થાય તો તેને સીધો ગેરરીતિનો પુરાવો માનવો યોગ્ય નથી, પરંતુ તે રાજકીય પક્ષો માટે એક સંકેત છે કે લોકો સાથેનો તેમનો જોડાણ ક્યાંક નબળું પડી રહ્યું છે.

પશ્ચિમ બંગાળની રાજનીતિ આજે એક એવા ચોરાસે ઊભી છે જ્યાં ભૂતકાળની સિદ્ધિઓ અને ભવિષ્યની સંભાવનાઓ વચ્ચેનો સંઘર્ષ ચાલી રહ્યો છે. એક બાજુ મમતાનું અનુભવી અને ભાવનાત્મક નેતૃત્વ છે, તો બીજી બાજુ BJPનું સંગઠિત અને વિસ્તરણશીલ રાજકીય માળખું છે. આ લડત માત્ર સત્તા માટે નથી, પરંતુ તે નક્કી કરશે કે બંગાળ કઈ દિશામાં આગળ વધશે—પ્રાદેશિક ઓળખને કેન્દ્રમાં રાખીને કે રાષ્ટ્રીય રાજકીય પ્રવાહ સાથે વધુ જોડાઈને.

બંગાળમાં BJPએ જે સૌથી મોટી સમજ મેળવી હતી, તે એ હતી કે આ રાજ્યમાં સીધું “રાષ્ટ્રીય મુદ્દાઓ” પર ચૂંટણી જીતવી મુશ્કેલ છે. અહીં સંસ્કૃતિ, ભાષા અને પ્રાદેશિક ગૌરવ ખૂબ જ મહત્વ ધરાવે છે. તેથી BJPએ પોતાની રણનીતિને સંપૂર્ણ રીતે બંગાળ કેન્દ્રિત બનાવી. એક તરફ તેમણે રાષ્ટ્રીય નેતૃત્વ—જેમ કે Narendra Modi—ના કરિશ્માનો ઉપયોગ કર્યો, તો બીજી તરફ સ્થાનિક સ્તરે મજબૂત નેટવર્ક ઊભું કર્યું. મોદીએ મોટા પાયે જનસભાઓ દ્વારા ભાવનાત્મક જોડાણ બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, જ્યારે Amit Shahએ પાર્શ્વભૂમિમાં રહીને ચૂંટણીને “માઇક્રો મેનેજમેન્ટ”ના સ્તરે સંચાલિત કરી. આ માઇક્રો મેનેજમેન્ટ BJPની સૌથી મોટી શક્તિ બની. દરેક બૂથ સુધી પહોંચવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યો. માત્ર મોટા નેતાઓના ભાષણો પર આધાર રાખવામાં આવ્યો નહોતો, પરંતુ દરેક મતદાર સુધી સીધી પહોંચ બનાવવાનો પ્રયાસ થયો. બૂથ લેવલ પર કાર્યકરોની ટીમો બનાવીને, ઘર-ઘર જઈને લોકો સાથે વાતચીત કરવામાં આવી. આ મોડલને અમલી બનાવવામાં Amit Shahની ભૂમિકા અત્યંત મહત્વપૂર્ણ રહી, જેમણે બંગાળમાં દાયકાઓ સુધી ગેરહાજર રહેલી સંગઠનાત્મક મજબૂતી ઉભી કરી.

BJPએ બંગાળ માટે એક વિશેષ મોડલ અપનાવ્યો—રાજ્યને વિવિધ સંગઠનાત્મક ઝોનમાં વહેંચવામાં આવ્યું અને દરેક ઝોન માટે કેન્દ્રના નેતાઓને જવાબદારી સોંપવામાં આવી. Sunil Deodhar, Vinod Tawde, Dushyant Gautam, Harish Dwivedi જેવા નેતાઓને અલગ-અલગ વિસ્તારોમાં મોકલવામાં આવ્યા, જેથી તેઓ સીધા સ્થાનિક સ્તરે કાર્યકરો સાથે જોડાઈ શકે અને ચૂંટણી મશીનરીને મજબૂત બનાવી શકે. આથી એક પ્રકારનું “કેન્દ્રથી નિયંત્રિત પરંતુ સ્થાનિક રીતે કાર્યરત” મોડલ ઉભું થયું, જે BJPની ઓળખ બની ગયું.

The New Indian Express

BJPની બીજી મહત્વપૂર્ણ રણનીતિ હતી—મલ્ટી-લેયર કેમ્પેઇનિંગ. એક તરફ મોટા નેતાઓ દ્વારા મેગા રેલીઓ યોજાઈ, જેમાં Narendra Modiએ ભાવનાત્મક અને રાષ્ટ્રીય મુદ્દાઓને ઉઠાવ્યા, જ્યારે બીજી તરફ Amit Shahએ નાના-નાના વિસ્તારોમાં જઈને સીધો સંપર્ક બનાવ્યો. આ બંને સ્તરનું સંયોજન BJP માટે ખૂબ અસરકારક સાબિત થયું. ડિજિટલ અને સોશિયલ મીડિયા પણ BJPની રણનીતિનો મહત્વનો ભાગ હતો. પાર્ટીએ લાખો કાર્યકરોને ઓનલાઇન જોડ્યા અને WhatsApp, Facebook જેવી પ્લેટફોર્મ્સ પર વિશાળ નેટવર્ક ઉભું કર્યું. એક સમયે તો લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યું કે પ્રતિ કલાક લાખો મેસેજ લોકોને પહોંચાડવામાં આવે. આથી તેઓ યુવાનો અને શહેરના મતદાતાઓ સુધી ઝડપથી પહોંચ્યા અને નેરેટિવ પર નિયંત્રણ મેળવી શક્યા.

BJPએ માત્ર પોતાની ટીમ પર જ આધાર રાખ્યો નહોતો, પરંતુ તેમણે અન્ય પક્ષોના અસંતુષ્ટ નેતાઓને પણ પોતાની સાથે જોડવાનો પ્રયાસ કર્યો. આ “ડિફેક્શન પોલિટિક્સ” દ્વારા તેમને સ્થાનિક સ્તરે મજબૂત ચહેરા મળ્યા, જે પહેલાથી જ લોકોમાં જાણીતા હતા. આથી BJPને ત્યાં જડ બનાવવા સરળતા થઈ.વિચારધારાત્મક સ્તરે BJPએ બંગાળમાં કેટલાક ખાસ મુદ્દાઓ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું—જેમ કે ગેરકાયદેસર ઘૂસણખોરી, સુરક્ષા, અને આર્થિક વિકાસ.  આ મુદ્દાઓ દ્વારા તેમણે એક વિશેષ મતદાતા વર્ગને આકર્ષવાનો પ્રયાસ કર્યો. સાથે સાથે “વિકાસ” અને “કેન્દ્ર સાથે જોડાણ” જેવા નારા દ્વારા તેમણે ભવિષ્યની આશા પણ ઉભી કરી.પરંતુ આ સમગ્ર પ્રક્રિયા વિવાદોથી મુક્ત રહી નથી. ચૂંટણી દરમિયાન મતદાર યાદીમાં ફેરફાર, લાખો મતદાતાઓના નામ હટાવવાના આક્ષેપો અને રાજકીય ધ્રુવીકરણ જેવા મુદ્દાઓએ ચર્ચા ઊભી કરી. વિરોધ પક્ષોએ આને ગફલત કે ગેરરીતિ તરીકે રજૂ કર્યું, જ્યારે સત્તાવાળાઓએ તેને કાયદેસર પ્રક્રિયા ગણાવી. આથી એક વાત સ્પષ્ટ થાય છે કે ચૂંટણી માત્ર પરિણામ નથી, પરંતુ તે વિશ્વાસ અને પારદર્શિતાની લડાઈ પણ છે.

જો આપણે સમગ્ર દ્રશ્યને એકસાથે જોઈએ, તો સમજાય છે કે બંગાળની આ રાજકીય લડત માત્ર બે પક્ષોની સ્પર્ધા નથી, પરંતુ તે એક સંપૂર્ણ સિસ્ટમેટિક કેમ્પેઇન અને લોકોની માનસિકતા વચ્ચેની ક્રિયા છે. BJPએ એક એવી રણનીતિ અપનાવી જેમાં કેન્દ્રના મજબૂત નેતૃત્વ, સ્થાનિક સ્તરે ગહન કાર્ય, ડિજિટલ પ્રચાર અને વિચારધારાત્મક સંદેશ—all એકસાથે જોડાયા. જોકે બીજેપીની જીતે લોકોને ચુંટણી વ્યવસ્થા અને રાજકીય સમીકરણો પર સવાલો ઉભા તો કરી દીધા છે તે નક્કી. 

કોલમ: જયવાદ 

લેખક: જૈમીન જોષી.